Είναι εποχή Καρναβαλιού και μόλις 2 μήνες μετά την επιστροφή στην πατρίδα απο το Εράσμους στην Σουηδία! Η Ca. μας κάλεσε να γιορτάσουμε τα Καρναβάλια μαζί της, στο Eitorf 
, μια κωμόπολη κοντά στην Κολωνία. Ήταν το πρώτο revival της παρέας του Εράσμους και περάσαμε καταπληκτικά!
Δεν ξέρω αν γενικά το Καρναβάλι στην Γερμανία είναι τόσο διαδεδομένο όσο στην Κολωνία, πάντως εκεί ο κόσμος είναι τρελός! Καρναβαλιστές βγαίνουν στους δρόμους και χορεύουν επι μία βδομάδα, με 2 παρελάσεις μια την Κυριακή και μια μεγάλη την Καθαρά Δευτέρα (γνωστή ως Rosenmontag).
Ξεκινήσαμε Σάββατο μεσημέρι για Dortmund, όπου και ήρθαν οι φίλοι μας να μας παραλάβουν με αυτοκίνητο για να καταλείξουμε στο Eitorf. Η συγκίνηση που τους είδαμε ξανά, ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλη..! Το ίδιο βράδυ, η Ca. οργάνωσε, σε συνεργασία με τους γονείς της (!!!!) ένα μεγάλο πάρτυ μασκέ στο σπίτι της!
Εξοπλισμός:
- 220 μπουκάλια μπύρες (από τις οποίες δεν περίσσεψε καμία!) 
- ατέλειωτα σφινάκια
- γαμ**** ηχοσύστημα
- και τρελή δίαθεση
Το πάρτυ ήταν φανταστικό (φυσικά επιμελήθηκα τα της μουσικής..!). Μικροί και μεγάλοι, χορεύαμε όλοι παλιά και καινούρια τραγούδια, με αποκορύφωμα φυσικά τα γερμανικά τραγούδια αποκλιστικά για καρναβάλια! Πολύ φιλικό πνεύμα, πολύ γιορτινή και χαρούμενη διάθεση, όλα τέλεια!
Την επόμενη μέρα φυσικά ξυπνήσαμε το μεσημέρι, με ένα ωραιότατο πρωινό απο τους γονείς της Ca.. Σήμερα ήταν η μέρα για το sightseeing στην Κολωνία. Αρματωθήμακε λοιπόν τις φωτογραφικές μας και πήραμε το τρένο. Στην πορεία αποχαιρετήσαμε την Co. και συναντήσαμε την Μ. άλλη μια φίλη απο Σουηδία. Η Κολωνία σαν πόλη μου φάνηκε πάρα πολύ όμορφη, συμμαζεμένη. Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να ανεβούμε στον πύργο “KölnTrianglePanorama” από όπου είχαμε στο πιάτο μας ολόκληρη την πόλη, όπως επίσης και τον γνωστό καθεδρικό ναό της Κολωνίας. Δυστυχώς όταν πήγαμε να τον επισκευτούμε ήταν κλειστός, αλλά εκθαμβωτικός έστω και από έξω. Στην πόλη επικρατούσε πανζουρλισμός, παντού τριγυρνούσαν καρναβάλια τραγουδώντας, χορεύοντας και φυσικά…με ένα μπουκάλι μπύρας στο χέρι!
Ένα άλλο πράγμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν οι κλειδαριές της γέφυρας του ποταμού Ρήνου. Πάνω απο την γέφυρα περνάει ο σιδηρόδρομος ο οποίος διαχωρίζεται απο τον πεζόδρομο με έναν σιδερένιο φράχτη. Πριν απο 3-4 χρόνια, καθιερώθηκε και όλοι άρχισαν να κλειδώνουν λουκέτα επάνω σε αυτόν τον φράχτη, με
χαραγμένα κυρίως ονόματα ζευγαριών. Σήμερα, το θέαμα είναι καταπληκτικό.. εκατοντάδες μέτρα φράχτη, με δεκάδες χιλιάδες κλειδαριές επάνω του, και πάνω σε κάθε κλειδαριά, τα ονόματα των ζευγαριών – φίλων και ημερομηνίες. Πανέμορφο.
Μερικά από τα πίο όμορφα και περίεργα που συνάντησα:
————————————————————————————————————————————————————
Πρωί Καθαράς Δευτέρας. Η πιό σημαντική μέρα του Καρναβαλιού. Ξυπνίσαμε 10 η ώρα για πρωινό και 11 η
ώρα άρχισαν τα σφινάκια και οι μπύρες! Κάθε οικογένεια ξεκινάει με το καροτσάκι της γεμάτο μπύρες, μεζέδες και κασετοφωνάκι με τραγουδια, και το βάζει για το Eitorf, 7 χιλιόμετρα μακρυά, με τα πόδια!!! (στην πραγματικότητα μέναμε σε ένα χωριό λίγο πιό έξω απο το Eirorf, το Mühleip). Ντυμένοι καρναβάλια και πάλι, και με τρελή διάθεση, ξεκινήσαμε για το Eitorf όπου θα γίνονταν μεγάλη παρέλαση, και θα ακολουθούσε ξέφρενο πάρτυ στην κεντρική πλατεία της πόλής.
Η παρέλαση εκεί ήταν διαφορετική από τις ελληνικές που ήδη ξέρουμε: Καθώς περνάτε τα άρματα και οι καρναβαλιστές, ο κόσμος φωνάζει “cameleeee camele” δηλαδή, καραμέλες, και αυτοί που παρελάβνουν έχουν σακούλες με γλυκά και τα πετάνε στον κόσμο! Ήταν πολύ αστείο και διασκεδαστικό! Μια άλλη φράση που θα μείνει αξέχαστη είναι η “Schnappen” που θα πεί σφηνάκια! Μπάρες που να διαχωρίζουν τους θεατές απο την παρέλαση δεν υπήρχαν πουθενά, και όλοι μπορούσαν να συμμετέχουν! Πολύ όμορφα και πολιτισμένα!
Αφού τελείωσε η παρέλαση, όλοι συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατία, όπου και έγινε μεγάλο πάρτυ. Και πάλι πολύ μπύρα, πολύς χορός και ξεφάντωμα μέχρι πρωίας! Ξεχωριστό για μένα εκείνη την βραδιά ήταν που όλοι, γνωστοί και ξένοι, πιάστηκαν κάποια στιγμή χέρι-χέρι, τραγουδώντας κάτι σαν ύμνους για την πόλη τους, και στο κέντρο του κύκλου, ο βασιλιάς και η βασίλισσα του Καρναβαλιού.
Το βράδυ κοιμηθήκαμε 5 ώρες και ξυπνήσαμε για να ταξιδέψουμε και πάλι για Dortmund. Αποχαιρετήσαμε για άλλη μια φορά τους φίλους μας, και επιστρέψαμε στην Ελλαδίτσα μας. Ήταν ένα πανέμορφο και αξέχαστο διάλειμμα 
