Why Erasmus – by ESN AUTH

Μια μέρα σαν όλες τις άλλες λοιπόν και μιας και προετοιμαζόμασταν για την εβδομάδα υποδοχής των Εράσμους φοιτητών στην Θεσσαλονίκη, είχα την ιδέα να φτιάξουμε με τα παιδιά από το ESN ένα βιντεάκι. Τι πιο απλό και περιεκτικό από το να απαντάει ο καθένας μέσα σε μια πρόταση “Why Erasmus” ? Η ερώτηση ήταν λίγο παγίδα . Ο καθένας της έδωσε το δικό της νόημα και το αποτέλεσμα βγήκε πολύ ωραίο! Why did I go to Erasmus? Why should somebody experience Erasmus? Why Erasmus made me the person I am today? και άλλες τέτοιες ερμηνίες της ερώτησης, γέμισαν τα 5 λεπτά της ταινίας.

Για να το τραβήξουμε χρειάστηκε να οργανωθούμε σε 3 διαφορετικά groups κατα την διάρκεια μιας εβδομάδας. Το γέλιο που ρίξαμε ήταν άπειρο… Κατα την γνώμη μου, τα αποτυχημένα βίντεο είναι αυτά που αξίζουν περισσότερο! 151 βιντεάκια, συνολικής διάρκειας πάνω της μιας ώρας! Ιδρώσαμε, αλλά τα καταφέραμε! Μέσα και από το blog μου λοιπόν θέλω να ευχαριστήσω πολύ όλα αυτά τα γαμάτα παιδιά που με βοήθησαν να γίνει αυτό το βίντεο, από μια απλή σκέψη, πραγματικότητα!

Σήμερα ήταν η παρουσίαση του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και τέλος του συλλόγου μας, ESN AUTH. Όλα κύλησαν πάρα πολύ ωραία και η εκδήλωση κορυφώθηκε με την παρουσίαση του βίντεο που ετοιμάσαμε και με την Info-fair γιορτή, όπου οι Εράσμους προμηθεύτηκαν τις ESN Cards και μας παρουσίασαν τα δικά τους πανεπιστήμια (ένας Ισπανός δηλαδή όλο και όλο ).

Αυτή η βδομάδα υπόσχεται πολλά! Και στους Εράσμους, αλλά και σε μας τους βετεράνους, που προσπαθούμε να αναβιώσουμε τις ένδοξες μέρες του δικού μας Εράσμους

Erasmus Lovers

Aristotle University of Thessaloniki is on the top of the list for incoming and outgoing Erasmus students.

Among the Highest Educational Institutes of Greece, AUTH has the first place with 580 outgoing and 475 incoming Erasmus students, and the third place in Europe level considering the incoming proffessors and the forth for the outgoing.

This ranking is for the academic year 2004-05 and because of the high preference of the students and professors to the University of Thessaloniki, the university will be included in a special form of Erasmus which will be distributed at the Congress off the EU Programme for Lifelong Learning (held on May 7 in Berlin) and other programms in Europe.

AUTH participates in the Erasmus program with a significant number of partner universities and to implement the credit transfer system, while offering incoming students free Greek lessons, food and heathcare.

(source: http://www.skai.gr/news/greece/article/44179/%CE%95%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%95%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%82/ )

First Erasmus Party2011-12 in Thessaloniki!

A new academic year started here in Thessaloniki, and new erasmus people are still arriving! And how can we welcome them better than making a party?! We can’t! So yesterday the first official erasmus party took place in 8ball, one of the best clubs for Erasmus parties in Thessaloniki. And since we were in Erasmus mood, me and friends that came back from their own erasmus, gathered before we go out, at a friends place for (what else??) pre-drinking!! It reminded me so much of my Erarsmus time in Karlskrona, like before every wayout, we did our own parties in our appartments inviting everyone! So when we were going to the clubs we were already in the party mood (cheap ha??!)

After yesterday, one thing is for sure. Erasmus lives, and will always do!! Always and Forever!!

Unexpected

This is something I never thought about. The “anniversary” time.
And what I mean by that. I mean that now starts the period of the “..one year ago, I…”.
So one year ago, on the 25th of August I went to Sweden and my erasmus started. And since 25th of this August, everyday is an anniversary day. Everyday I can remember what I was doing there, one year ago. Messages from Erasmus friends start coming more often by saying “Do you remember, one year ago we were..” or other messages with just a smile, reminding me the perfect time
Every date from now on, and for the next 4 months, will be connected with Sweden and with Erasmus.
Cause once you go, you never forget!
Viva Erasmus! Ζήτω το Εράσμους!

The Post-Erasmus Syndrome

*αυτό είναι το full version του άρθρου στο τέταρτο newsletter του ESN Greece*

Taken by Amio Cajander on the 16/05/2010 (Spain)

Αφού λοιπόν πήγες αυτό το όμορφο ταξίδι, έζησες αξέχαστες στιγμές, επισκέφτηκες μαγευτικά μέρη, έπινες σαν αλκοολικός, είχες την ζωή πορνοστάρ και έκανες αμέτρητους διεθνείς φίλους, ήρθε η ώρα που όλο αυτό το όνειρο που το λένε Erasmus τελειώνει. Έρχεται η στιγμή γύρω στις 3 βδομάδες πριν την πτήση σου για την πατρίδα, που σκέφτεσαι πως σε λίγο καιρό θα ξυπνάς και δεν θα βρίσκεσαι εκεί που βρίσκεσαι τώρα. Πως η καθημερινότητά σου θα γυρίσει πίσω σε αυτήν που άφησες πριν φύγεις. Πως δεν θα μπορείς να πηγαίνεις με τα πόδια να δεις τους φίλους σου, γιατί θα σας χωρίζουν μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα. Αυτό είναι το πρώτο “τσίμπημα” του Post-Erasmus syndrome.

Αυτό που κάνει το Erasmus τόσο ιδιαίτερο είναι το αίσθημα “μοναδικότητας” που σου δημιουργεί. Κατά την παραμονή σου στην ξένη χώρα, νιώθεις ότι είσαι μοναδικός, ιδιαίτερος, σημαντικός. Ότι είσαι και ‘συ part of the world! Οι συναναστροφές με παιδιά από διάφορες χώρες, οι συζητήσεις που κάνεις, οι κουλτούρες που ανακαλύπτεις, αλλά και η μεταλαμπάδευση της δικής σου σε ανθρώπους άσχετους με αυτήν σε κάνουν να νιώθεις πως είσαι και ‘συ κομμάτι του κόσμου διαφορετικό από όλα τα άλλα και ταυτόχρονα με τόσα πολλά κοινά. Και είναι αυτό το αίσθημα “μοναδικότητας” που σου δημιουργεί αργότερα την καταθλιπτική διάθεση. 

Έχεις γυρίσει λοιπόν σπίτι σου και καλείσαι να αντιμετωπίσεις πια την πραγματικότητα. Έχεις μια εξεταστική μπροστά (κυρίως αυτοί που πήγαν χειμερινό εξάμηνο όπως εγώ) και πρέπει να στρωθείς στο διάβασμα. Οι φίλοι που έκανες το τελευταίο εξάμηνο δεν είναι εκεί να μιλήσεις να τους πεις πως νιώθεις (ούτε στο skype γιατί και αυτοί έχουν εξετάσεις άρα ούτε εσύ θα έπρεπε να είσαι!) κοιτάς από το παράθυρο και βλέπεις απλά την απέναντι πολυκατοικία και όχι το όμορφο χιονισμένο παρκάκι που έβλεπες τους τελευταίους μήνες. Και ξαφνικά, αρχίζεις να νιώθεις τόσο ασήμαντος. Σαν να έχεις αποκοπεί από τον κόσμο, σαν μαζί με την χώρα που άφησες, να άφησες και την ζωή σου εκεί. Το μυαλό σου ανατρέχει συνέχεια σε στιγμές του Erasmus, σημαντικές και μη. Είναι αυτό το αίσθημα “μοναδικότητας” που λείπει. Δεν είσαι πια μοναδικός στους γύρω σου, είσαι απλά μέρος του πλήθους. Έχεις τόσες εμπειρίες που θες να μοιραστείς, αλλά δεν μπορείς γιατί όσοι δεν έζησαν την εμπειρία, δεν μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς εννοείς και άλλοι μπορεί να αισθάνονται άβολα περιγράφοντας το πόσο τέλεια περνούσες τις μέρες σου εκεί. Είσαι λοιπόν στο δωμάτιο σου προσπαθώντας να συγκεντρωθείς στο διάβασμα, αλλά δυστυχώς το πνεύμα σου δεν είναι εκεί και αυτό δεν βοηθάει και πολύ!

Καθώς περνάν οι μέρες και αρχίζεις να εντάσσεσαι στην παλιά σου καθημερινότητα, η νοσταλγία για τις ένδοξες μέρες σιγά σιγά φεύγει και ο πόνος απαλύνεται. Οι φίλοι και η οικογένεια βοηθάν πολύ σε αυτό. Υπάρχουν πάντα όμως οι στιγμές που θα μείνεις μόνος σου, και θα αναπολήσεις στιγμές του Erasmus. ”Ήξερα πως κοιτάζοντας πίσω σε δάκρυα θα με έκανε να γελάω, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν πως το να κοιτάω πίσω σε γέλια θα με έκανε να δακρύζω.”

Σύμφωνα με τον κλινικό ψυχολόγο Christophe Allanic, η περίοδος μελαγχολίας-πένθους μετά την επιστροφή από το Erasmus είναι απολύτως φυσιολογική εφ’ όσων δεν διαρκεί περισσότερο από μερικές βδομάδες. Είναι το πέρασμα από τον ιδεατό κόσμο στην ενηλικίωση.

Οι πρώτοι μήνες για έναν Post-Erasmus φοιτητή και ιδιαίτερα Έλληνα, μπορεί να είναι πολύ δύσκολοι. Θα πρέπει να αντιμετωπίσει την πίεση της σχολής, το πολιτιστικό “ξενέρωμα”, και να παλέψει να ξεχάσει γρήγορα τον χωρισμό του από το Εrasmus. Γιατί περί χωρισμού πρόκειται.

Εδώ, κάνει την εμφάνιση του το ESN και ανατρέπει τα πάντα. Θα μπορούσε να το δει κανείς σαν “κέντρο απεξάρτησης” από την μελαγχολία που σου προκάλεσε η επιστροφή! Ανακαλύπτεις ότι υπάρχουν και άλλα άτομα που νιώθουν σαν εσένα, που όταν μιλάς για πράγματα που έκανες εκεί σε κοιτάνε με τα μάτια ορθάνοιχτα και με το χαζό χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη του τύπου “ Nαι, ξέρω τι λες! Εγώ όταν ήμουν Erasmus…”. Μπορεί να εκπλαγείς από τους πόσους ερασμίτες από ξένες χώρες φιλοξενεί η πόλη σου. Αρχίζεις να κάνεις παρέα ξανά με international κόσμο, μιλάς και πάλι αγγλικά, παρευρίσκεσαι σε συνέδρια, τους βοηθάς, γλεντάς μαζί τους, ζεις μια δεύτερη, μικρή golden age..!

Με λένε Ηλία, ήμουν Erasmus στην πανέμορφη Karlskrona της Σουηδίας πριν από μισό χρόνο, μέλος του ESN AUTH εδώ και 3 μήνες και μέλος του Graphic Team του ESN International. Το Erasmus για μένα ήταν life changing εμπειρία. Έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα, τους φίλους μου, την πόλη μου, τον κόσμο, την ζωή. Πέρασα αρκετά δύσκολους μήνες μετά την επιστροφή μου, το σοκ ήταν μεγάλο. Αλλά ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός. Κατα την γνώμη μου ο θεσμός του Erasmus και τα πανεπιστήμια θα έπρεπε να δίνουν περισσότερη σημασία στους φοιτητές μετά την επιστροφή τους. Τότε πραγματικά, το Erasmus θα ήταν κάτι το ιδεατό.

Και τέλος για να κλείσω έτσι ωραία, η ατάκα που βοήθησε πιό πολύ από όλα: Don’t cry cause it’s over, smile cause it happened.

5 månader

Yeap, like today, 5 months ago, 14th of January 2011, I left from a marvelous country, Sverige! I have to admit that time can cure almost everything, in any case. Everything is much easier.
5 months.. The erasmus period was less..! 4 months and 22 awesome days. It’s amazing how quickly time can go by. There are moments that I try to remember myself in the past, and the first thing that comes in my mind is, what else? Erasmus. Maybe I don’t remember what I did two days before, but I can clearly remember what I was doing everyday up there..! It’s like these 5 months caused a gap in my mind, I cannot focus on something that I did these last months, I don’t have any information stored in my brain about these last months!
The last erarsmus students are leaving from Karlskrona this week. It’s again one of these “tough” weeks, with the Goodbyes and stuff. I talk with friends and it’s like living it, again. For the second time. The weight in the chest comes back. But it goes quickly away when we start organising again meetings and talk about them, when we exchange our local phone numbers and home addresses
Erasmus was maybe the most simple-exciting-easy-best time I spent so far in my life, but I know there will be much more of these crazy moments, that was just the beginning of a new season in my life..! I miss my friends so deadly, but it’s also nice to be back home, to rejoin your friends, to make new ones, tell your storied, hear their’s..
It was a change. A beautiful change.

(ex)change your life!

Pre-Erasmus: Do the application, show your interest, be patience, experience the happiest day of your life by being chosen, suffer from filling up applications, count the days with a stupid smile on your face till you leave and pack the suitcase!

Erasmus: Take the chance, discover your wings, meet people, make unbreakable friendships, live unforgetable experiences, have a lot of sex, drink like an alchoholic, be a party animal, take part in every single event, visit unknown places, take millions of photos, do all the crazy things you always wanted to, live life like there is no tomorrow and spend every last penny of your scholarship!

Post-Erasmus: Everything old may seem the same as it was, but everything inside you is new. Rejoin your previous life with the less damage that is possible, keep communicating with your erasmus friends, organise trips, see each other on skype, send letters, print photos, make albums, think of everything you were through and smile happily. Even if there are moment when tears come streaming down your face, don’t feel sad cause it’s over, but glad cause it happened And the “golden age” may come again. When you see all of them one day. Your life is changed. You are changed. Ex-change your life!

I miss

4 months after and…

I miss the Copenhagen airport. I miss the Öresundståg train. I miss the 3.5 hour trip. I miss the snow. I miss the sea. I miss the grass. I miss the trees. I miss the streets. I miss Blekingetrafiken. I miss BTH. I miss the International Day. I miss the library. I miss the courses. I miss the Lipdub. I miss Minervavägen. I miss Polhelmsgatan. I miss the parties. I miss Karlskronahem(?). I miss Harry’s. I miss the huge ice-cream. I miss Ronnebygatan. I miss the park. I miss the swans in the sea. I miss the rocky island. I miss the sunsets. I miss the wind. I miss the cold. I miss walking on the frozen sea. I miss the Marinem Museum. I miss Willy’s. I miss bus line 1 and 7. I miss Kungsmarksvägen. I miss apartment 677. I miss my room. I miss the view from the window. I miss the autumn. I miss walking in nature. I miss the red houses. I miss Stockholm. I miss Ronneby. I miss European on Loan. I miss Karlshamn. I miss Malmö. I miss Lund. I miss Kristianstad. I miss the hockey games. I miss Lina. I miss Jannike. I miss movie nights. I miss getting drunk with friends. I miss cooking with them. I miss my kitchen chair. I miss my bowl for corn-flakes. I miss my sled. I miss the snow hills. I miss buffets. I miss the christmas lights. I miss Stena-Line. I miss Gdansk. I miss Halloween. I miss Dragsö. I miss the camping. I miss the campus fair. I miss making pizza. I miss the Moose Park. I miss beer-pong. I miss snowfight. I miss Gullberna. I miss Aspö. I miss barbecues. I miss the spicy kebap. I miss speaking English. I miss Singstar. I miss the badtaste party. I miss Karneval. I miss Fox and Anchor. I miss karaoke. I miss the snowmans. I miss Nikolaus dinner. I miss Göteborg. I miss the people. I miss each one of them. I miss the Germans. I miss the Spanish. I miss the Austrians. I miss the French. I miss the Swedish. I miss the Polish. I miss the Irish. I miss the Chisese. I miss the Algerians. I miss the Turkish. I miss the Italians. I miss the Dutch. I miss my yellow-blue familj. I miss the Swedish language. I miss Karlskrona. I miss Sweden. I miss Erasmus. I miss….Incredible isn’t it?

Ιστορίες φοιτητών εράσμους!

Με μιά απλή αναζήτηση στο Google μπορείς να βρεις αμέτρητες ιστορίες φοιτητών που έζησαν την εμπειρία του να είσαι φοιτητής Erasmus σε μια ξένη χώρα. Συγκέντρωσα λοιπόν μερικά.

Ερασμους στην Ισπανια

Στην Φιλανδία (γειτονάκι )

Νορβηγία, Σουηδία, Γερμανία

Αλλα και χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το Erasmus

Στην εφημερίδα <<To Bήμα>> είχε αναρτηθεί πέρισυ σχετικό θέμα με πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες παιδιών.

Είναι πολύ περίεργο και συγκινητικό να διαβάζεις ιστορίες άλλων ατόμων και να βλέπεις τις σκέψεις σου γραμμένες από άλλα άτομα! Πάντως από όσα διάβασα και απο όσα έζησα, το κοινό στοιχείο είναι ένα: Κανείς δεν μετάνοιωσε και όλοι το θεωρούν εμπειρία ζωής.

Some old posts

Day 33:

"One month in Sweden"

As it was last week that we came here .. The weeks pass like days, unfortunately, Friday comes, when you say “f##k”! already;!

Totally different way of life, calmer. People here study from Monday through Thursday, but when I say study, I mean it! Many assignments every week (not so in our lessons: P). The city is empty after 7 pm, full wilderness! People are not hanging out, they sit inside and study!.. But when Friday arrives, the city removes the mask of respectability and the party begins! Uninvited all literally, when one ear (ours and others) caught the word “PARTY” that was it. No need to say anything about what to do tonight! The beer in your pocket and go for the party.!

We started to get used here .. And we know that the moment will come, when we should go back to the suffering! For us here is like vacations. Wedon’t have many courses, only 3 until the end of October and then  just one until the end of the semester. We got used to thinking about what to cook tomorrow, go to the supermarket to go to university that are 3-4 lectures a week, to gather for movies…

4 months left and will drink them until the last drop!

Day 35

"European on Loan - TV stars!"

Since nothing escapes from us, we took part in the program called “European on Loan”. Students from different European countries go to Swedish schools (with students 15-17 years old) – cafes – concentrations and discuss issues concerning their country with their daily lives with language and various other .

We were sent into a Cafe in Ronneby (a small town near Karlskrona) and told us just to get down to talk with customers! What normal person, that calmly drinking his coffee, would like to be annoyed by 2 silly students with black shirts that distribute leaflets with fancy words and phrases in Greek??! However, that was our goal and we have done.! We found a group of men, gave them leaflets and explained some things: how to pronounce a few letters and such. They seemed to be interested, talked for a while and then they left! the shop was empty, so we decided to go to another cafe where there was the coordinator of our school. And once we got there …We met the media!! The video is rediculous!!

We were interviewed by a Swedish channel asking us how we spend our week, how important it is to learn foreign languages and if it is easy to learn the Greek language. Strange, but interesting.! We ate for free from an Italian dish of the restaurant and returned home. Everyone who saw us on television and the internet are making fun of us, tv stars and so! Also Jannike! (Erasmus coordinator)

Another activity of this project was students to read a part from the book “The Pipi Longstocking”, each one in his own language. So in the middle of the shopping centre, speakers were set up, and one by one was reading his part. There were languages like German, Greek (of course), Turkish, English, Spanish, Lithuanian and others. While I was reading my own part, Glykeria of course attracted on her the spotlight and answered a few questions to a correspondent for a radio station. The celebrity is overflowing now!
The good thing about this program is that in the end we will receive a Certificate for having participated in it and told us that we can use it in our CV from now on. There is also a possibility, if there are at least 7 people who want to learn Greek, to teach them, me and Glykeria (with reward of course!). But where to find 7 crazy that want to learn Greek!?

Anyway, we’re everywhere!

Day 49

"Ice-Hockey"!

Day 49 in Sweden and the university gave 30 free tickets to watch a match ice-hockey! Of course,we should support the team of Karlskrona. The experience for me was much more beautiful than a soccer match or basketball!

After sending e-mail a few days before, to register for free tickets, we gathered the afternoon of 13/10 out of Telenor Arena Karlskrona (arena which was built by order of the new Mayor of Karlskrona, because his son plays hockey).

The time that we all learned the motto “DET ÄR VI SOM ÄR KHK” (where is KIK [Karlskrona Hockey Klub] we follow!), we entered the building for our tour. Most of us had no idea about hockey. The only information we knew was from American movies ..! 6 players from each team with sticks to chase the puck! The show was fantastic! As well as the opening ceremony! Click here!

Although the cold, the atmosphere and people were very warm! The announcer of the game, welcomed to us (international students BTH) and 4.000 spectators applauded us with the headlights pointing at us! One of the nicest moments of the evening! The next most beautiful was the first goal of our team! (See video) The whole stadium stood up celebrating!

Of course we didn’t miss the fights!

Unfortunately our team lost, and there was a disappointment on peoples faces when we were leaving, but now we can say we went at Ice Hockey game!

ERASMUS ROCKS!